4 gedachten over “Verhalen Nat.Lab. Geldrop

  1. Nico Hazewindus

    Beste Henk,

    In ieder huisje een neutronenbuisje: Otto Reifenschweiler was natuurlijk de expert in Geldrop. Ik weet niet of er nog mensen zijn die daar een verhaal over hebben.

    groet,

    Nico Hazewindus

    Reageren
  2. Teunis de Vries

    In de NatLab Geldrop 1 verhaal stelt u dat het begin het jaar 1963 was.

    Ik trad er echter als electronicus in dienst in mei 1961.

    Ben er tot de eerste bundel van het cyclotron gebleven, juli 1963.

    Twee fantastische jaren.

    Later pas beseft hoe groot Casimiir, Van Dorsten, Verster, Hagedoorn en Kramer echt zijn of waren.

    Mert vriendelijke groet

    Teunis de Vries

    Reageren
  3. Nico Hazewindus Bericht auteur

    Dag Henk,
     
    Aardig artikeltje over Geldrop en de ANS.
     
    Wat het cyclotron betreft haal je echter wel wat door elkaar.

    1. Net na de oorlog is op het Instituut voor Kernfysisch Onderzoek in Amsterdam door Heyn en Bakker een eerste (synchro-)cyclotron gebouwd. Dit fungeerde als prototype voor de PIT, die vervolgens enkele machines van dat type verkocht (Van Mechelen, De Kruiff). Op het IKO is later met het synchro-cyclotron veel kernfysisch onderzoek gedaan, waarvoor een grote bolvormige detector werd gebouwd onder leiding van Koerts.
    2. Daarna is een nieuw type, een AVF-cyclotron in Geldrop gebouwd door Verster en Hagedoorn. Dit stond model voor een aantal machines die de PIT over de wereld verkocht. Het Geldropse cyclotron is later naar de TUE verplaatst, waar het nog lang voor onderzoek gebruikt is.
    3. Vervolgens is in Geldrop een mini-cyclotron ontworpen en gebouwd door Hagedoorn en Kramer, later overgenomen door Van Nieuwland en mijzelf. Het is uiteindelijk niet gelukt hier een industrieel product van te maken.
    4. Tenslotte speelde de groep in Geldrop een belangrijke rol in het ontwerp en de bouw van een groot cyclotron voor het SIN, een Zwitsers instituut voor kernfysisch onderzoek. De PIT leverde een machine die als injector voor een grote, door het SIN zelf gebouwde versneller moest dienen, maar die ook zelfstandig als instrument voor kernfysisch onderzoek moest kunnen werken. Enkele complexe subsystemen (axiale injectie, centrumconfiguratie, extractie) werden door Van Nieuwland en mijzelf in nauwe samenwerking met de PIT (Wierts, Baan) gerealiseerd.
    5. Na de succesvolle overdracht van dit cyclotron aan het SIN besloot de PIT zich uit deze markt terug te trekken gezien het grote risico dat samenhing met de bouw van de steeds groter en complexer wordende cyclotrons die voor het kernfysisch onderzoek gevraagd werden. Gelijkertijd werd ook het onderzoek in Geldrop beëindigd (plm. 1973).
     
    Als ik hierboven namen noem dan is dat slechts een indicatie: het ontwerpen en bouwen van cyclotrons vraagt veel verschillende theoretische en praktische deskundigheden, die in nauwe samenhang moeten worden toegepast. Voor dit soort teams was het “Geldropse Nat. Lab.” een ideale omgeving!

    Nico Hazewindus

    Reageren
    1. Hans Willems

      Geachte heer Hagenbeuk, ik ben op zoek naar (historische) informatie inzake de “neutronentoren” te Geldrop (Parallelweg 26). Kunt u mij daar mee helpen. Ik ben onder meer geïnteresseerd in het soort onderzoek, het doel en de resultaten. Met vriendelijke groet, Hans Willems

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *